Pisanie pracy magisterskiej

Pisanie pracy magisterskiej

Pisanie pracy magisterskiej bywa na ogół przedsięwzięciem bardzo trudnym, zwłaszcza dla niehumanistów, mających w czasie studiów do czynienia więcej z laboratoriami niż z książkami lub z pisaniem referatów. Ale i dla studenta-humanisty zadanie to na ogół nie jest łatwe, czego wy-mownym dowodem bywają jaskrawe błędy, występujące często w pisarskim ujęciu prac magisterskich. Trudności dotyczą zazwyczaj rzeczy następujących: układu pracy, star-tu do pisania, sposobu i rozmiarów powoływania się na literaturę przed-miotu, logicznego wiązania składników pracy i ujęcia pisarskiego. Trudność osobną — w niektórych rodzajach prac — stanowi wykonanie tabel i wykresów. Tylko praktyka umożliwia z czasem sprawne pokonywanie trudności, ale tej na razie student nie posiada. W tej sytuacji oprócz porady ze strony profesora potrzebne jest próbne konspektowanie pracy i poprawianie konspektów. Niecelowe jest przystępowanie oczywiście już po rzeczowym opracowaniu materiału do pisania pracy po prostu według swobodnego biegu myśli, a to ze względu na prawdopodobieństwo kapitalnych błędów w układzie. Poprawianie rzeczy w ten sposób pisanej nie opłaca się. Metoda taka zmusza często do pisania ponownego od początku. Mało tego. Rzecz napisana po prostu we-dług swobodnego biegu „twórczych skojarzeń” chociażby nawet Po uprzednio dokonanym należytym opracowaniu materiałów — nosi w sobie niebezpieczeństwo utrwalenia błędów raz popełnionych. A więc dopiero po obmyśleniu dyspozycji i po poprawieniu szkiców do poszczególnych rozdziałów można z sensem przystąpić do pisania pracy właściwej. Po jej napisaniu niezbędne jest prawie zawsze poprawianie pod względem rzeczowym i językowym.

Zacytowany fragment pochodzi z książki ” Ogólna metodologia pracy naukowej” Józef Pieter r1967.