analiza statystyczna metodolog

Znaczenie replikacji w badaniach naukowych.

Znaczenie replikacji w dowodzeniu prawdy naukowej.

Każdy, nawet najmniejszy akt eksperymentowania musi zostać sprawdzony pod kątem rzetelności. Badanie, zanim zostanie zaakceptowane i zatwierdzone, musi zostać poddane powtórnym pomiarom. Badania przeprowadzone w danym czasie i miejscu, mogą okazać się nie prawdziwe w innym czasie i miejscu. Dodatkowo, zmiana zespołu badawczego czy osób poddawanych badaniu również może wprowadzić istotne zmiany. By zbadać rzetelność wyników, trzeba powtórzyć badanie, z wszystkimi jego najbardziej istotnymi elementami.

Replikacja jest podstawą nauki, gdyż pozwala jej na bycie samonaprawiającym się system. Za każdym razem gdy jakiś wynik jest zaskakujący, naukowcy będą próbowali go powtórzyć, by zbadać czy zjawisko jest niezawodne, czy może było potocznie mówiąc „fuksem”. Operacjonalizacja pojęć jest kluczowa w umożliwianiu replikacji. Czemu? Gdyż dzięki niej wiemy dokładnie, jak badać obiekt badania. By zreplikować badanie musimy wiedzieć w jaki sposób pierwszy badacz przeprowadził eksperyment.

Jeśli nietypowy wynik badania, nie zostaje potwierdzony przez wynik jego replikacji, nie musi to oznaczać, że ktoś oszukał, sfabrykował oryginalny rezultat. Większość naukowcy jest uczciwa, a niepowodzenia replikacji badań często wynikają z różnic w ich przeprowadzeniu, różnic w osobach badanych, bądź jeszcze innych detali (jak pogoda, miejsce, pora dnia, czy narzędzie pomiaru). Wydaje się, że nawet małe detale mogę mieć wpływ na wynik badania. Wtedy nowym wyzwaniem jest zidentyfikowanie tych detali, stąd badania replikacyjne są przeprowadzane.

Tak długo jak zjawisko nie będzie rzetelnie odtwarzane przez sceptycznie nastawionych badaczy, nikt nie może być pewien, że rezultaty będą okazywały się prawdziwe w dalszej perspektywie. Rezultaty nie mogą zostać zaakceptowane jako prawdziwe, dopóki nie zostaną udowodnione w szerokiej gamie okoliczności.

Przykładem może być badane dot. ESP (extra sensory perception). Pozytywne rezultaty badań dot. ESP są często ogłaszane, ale każdorazowo, gdy ktoś sceptycznie nastawiony próbuje je potwierdzić, replikacja nie daje pozytywnego efektu. Takie same rzeczy zdarzają się na polu badań edukacyjnych czy zdrowotnych. Uczciwym badaczom zdarza się nieumyślne zakłócić wyniki badań, w sposób zgodny z ich założeniami, poprzez np. entuzjastyczne nastawienie, które udziela się osobą badanym. Gdy przychodzi pora na sceptycznie nastawionych replikantów sytuacja ulega zmianie.

Czasami natomiast nieuczciwi badacze posuwają się do oszustwa, co również jest wykrywane przez negatywne replikacje. Przykładem może być skandal „cętkowanych myszy” w prestiżowym Instytucie Sloan-Kettering we wczesnych latach 70. Pracujący pod presją naukowiec starał się przeprowadzić przeszczep skóry z czarno-futrzastej myszy na biało-futrzastą. W poprzednich eksperymentach, podobnych wyczyn kończył się fiaskiem, z powodu różnic genetycznych między myszami. Samo badanie było bardzo ważne i prestiżowe, gdyż miało dopomóc  z problemami odrzucenia przeszczepów.

Ów naukowiec pewnego ranka jechał windą z klatką biało futrzastych myszy i flamastrem o trwałym tuszu. Jak opisywał, nagle bez zastanowienia zaczął cętkować myszy, po czym ogłosił światu sukces transplantacji. Po krótkim czasie, inni naukowcy zaczęli ogłaszać negatywne wyniki testów replikacyjnych co wzbudziło w nich wątpliwosci odnośnie uczciwości oryginalnego badania. Ostatecznie ów feralny naukowiec przyznał się do oszustwa.

Konsekwencje oszustw są druzgocące dla naukowców, prowadzą do zhańbienia i zwykle końca pracy i kariery naukowej. Naukowcy wiedzą, że każde znaczące badanie będzie poddane replikacji, co stanowi silną zachętę do szczerej i uczciwej pracy.

Studenci są uczeni, że raport z badania powinien zawierać wszystkie niezbędne detale, by umożliwić replikacje. Jednakże, często niemożliwym jest znalezienie wszystkich ważnych detali dot. przeprowadzenia eksperymentu. By zebrać brakujące dane czasem trzeba zwrócić się osobiście do autora badania. Jak donoszą Gasparikova-Krasnec (1987) naukowcy są raczej skłonni do dzielenia się wymaganymi informacjami. Zwykle starcza miesiąc by zdobyć wszystkie niezbędne detale.

Badacze zwykle chętnie zapewniają szczegóły naukowców planującym zreplikować ich badanie. Jak replikacja da negatywny wynik, pierwsze badanie jest poddawane wątpliwością. Jednakże, poważni naukowcy zdają sobie sprawę z istotności tego procesu dla dobra nauki. Naturalnie życzą sobie by wyniki okazały się zgodne, lecz nawet jeśli będzie przeciwnie, nie jest to bezsprzecznie zła wiadomość. Dzięki nim, powstaje motywacja i możliwość badania przyczyny różnicy obu wyników, czy leżała ono w odmienności procedury, miejsca i czasu czy może osób badanych.

analiza statystyczna wyników badań

Metoda naukowa – metodologia badań.

meto1

 

Metodologia naukowa stanowi:

  • Ogół badawczego zebrania informacji służących do znalezienia prawdy i pojęciowego jej przedstawienia;
  • Formę pozyskania materiału naukowego w celu prowadzenia badań.

Traktując metodologię naukową jako, zbieranie informacji służących do uzyskania prawdy i jej pojęciowego przedstawienia, mamy do czynienia ze zbiorem czynności i sposobów służących do rozstrzygnięcia problemów naukowych, tworzenia prac naukowych oraz do oceny rezultatów tychże działań.

W jej skład wchodzi metodologia badań naukowych, która opiera się na sposobie zdobywania materiałów do badań służących jako podstawa do opisu teoretycznego, rozstrzygnięcia problemu naukowego oraz w rezultacie do stworzenia pracy naukowej. Metodami roboczymi nazywane są te metodologię, które służą do rozwiązania konkretnego problemu.

Metodologia naukowa służy do poprawnego rozwoju nauki oraz rozszerzania wiedzy. Musi być ona dostosowana do przedmiotu badań. Istnieją uniwersalne zasady pracy badawczej, które służą wielu przedmiotom badań i naukom.

Falsyfikowalność

Kryterium falsyfikowalności jest bardzo istotne w celu stwierdzenia, czy konkretna teoria może stanowić teorię naukową. To pojęcie zostało po raz pierwszy wprowadzone przez Karla Poppera w jego dziele „Logika odkrycia naukowego”, obecnie jest ono podstawą metody naukowej. Dana teoria, aby zostać uznaną za naukową musi:

  1. Zostać opublikowana i podana do możliwości zapoznania się z nią przez szerokie grono odbiorców. Wiedza powinna być dostarczana do różnych adresatów, poczynając od specjalistów kończąc na laikach. Wiedza naukowa nie może być niedostępną tajemnicą, dlatego uznaje się, że magia i alchemia mają pewne cechy wiedzy nienaukowej.
  2. Tworzyć przewidywania. Tym bardziej podatna na falsyfikację jest teoria, która dostarcza konkretnych i wyjątkowych rezultatów. Teoria geocentryczna Ptolemeusza stanowi za przykład niespełnienia tego kryterium, na każdym jej etapie konieczne jest dostosowywanie i przekształcanie teorii do faktycznych danych doświadczalnych. Na wszystkich jej poziomach należałoby dodać kolejny epicykl, aby była ona z nimi  zharmonizowana. Wymaga to jej przebudowy. Natomiast teoria heliocentryczna Kopernika nie jest tak przewidywalna jak teoria Ptolemeusza. Mimo to umożliwia zrozumienie znacznej części obserwacji. Teoria względności Einsteina umożliwia przewidzenie zakrzywienia toru promienia światła w obecności dużych mas.  Teoria Prusinera informuje o możliwości występowania czynnika chorobotwórczego, który nie posiada kwasów nukleonowych i o jego „czysto chemicznej” naturze, która jest odporna na warunki mogące zniszczyć żywe organizmy i wirusy.
  3. Być zgodna z dotychczasowo obowiązującą wiedzą i teoriami. Należy pamiętać, że to kryterium jest mgliste, ponieważ można przewidywać rewolucyjną teorię, która neguje dotychczasową wiedzę, czasami za przykład poddaje się teorię względności Einsteina. Niektórzy jednak twierdzą, że ona nie negowała a jedynie uogólniała istniejące już teorie. Im bardziej teoria nie zgadza się z dotychczasową wiedzą tym bardziej jej założenia muszą być rewolucyjne, aby zaistniała jako teoria naukowa.  Dla przykładu, kreacjonizm zakładający, że świat został stworzony i wymyślony poprzez jeden czyn istoty nadnaturalnej w sposób, który nie zakłada żadnych odstępstw obserwacyjnych od założeń teorii ewolucji okazuje się teorią nienaukową.
  4. Być falsyfikowalna. Teoria powinna móc założyć konkretny rezultat eksperymentu, objaśnić dane zdarzenia i jego konsekwencje. Daje to możliwość ustalenia, iż teoria jest błędna. Zakładając, że Księżyc składa się tylko z węgla można sformułować teorię naukową. Jednak dzięki lotom na Księżyc istnieje możliwość obalenia tej teorii. Gdyby natomiast stworzyć teorię zakładającą, że Księżyc składa się z wyjątkowo tajemniczego węgla, którego nikt nie jest w stanie rozpoznać otrzymujemy teorię nienaukową. Nie ma bowiem sposobności weryfikacji hipotez i słuszności tejże tezy.

W wymienionych powyżej kryteriach nie widnieje zapis dotyczący zgodności z doświadczeniem. Jest ono jednak niezbędne do uznania teorii za obowiązującą. Aby uznać, że dana teza jest naukową nie ma konieczności stwierdzenia zgodności tej teorii z doświadczeniem. To powód tłumaczący dlaczego niektóre niemożliwe do sprawdzenia teorie są uważane za naukowe, badane, alternatywne modele zjawisk słusznie określające pewne konkretne części rzeczywistości, hipotezy robocze, a także abstrakcyjne teorie dzięki którym możliwe jest dokonanie analizy rozwikłania konkretnych problemów. Za przykład hipotetycznej a zarazem abstrakcyjnej teorii może służyć dynamika Newtonowska czy model cieczy idealnej.

Zgodnie z zasadami falsyfikowalności nie można poddać ocenie etycznej przekonań dzieląc je na naukowe i nienaukowe. Twierdzenie, że każdy człowiek jest sterowany przez pilnie pracujące robociki w naszej głowie, może służyć za hipotezę naukową. Wystarczy otworzyć czaszkę i okazuje się, że nie ma żadnych magicznie rządzących nami stworków. Natomiast twierdzenie, że nasze działanie jest kierowanie przez nieświadome mechanizmy, nie można uznać za naukowe do momentu, aż nie zostanie stworzony konkretny eksperyment dający sposobność na sfalsyfikowanie tego poglądu.

Teoria „dobrego paradygmatu”

Węgierski filozof nauki, Imre Lakatos spostrzegł że mimo dokonania eksperymentu falsyfikującego naukowcy nie chcą rezygnować z poprzedniej teorii. Doszedł także do wniosku, że tak naprawdę każdą jedną teorię można przekształcić, aby nie do końca poprawnie falsyfikujący ją eksperyment mógł potwierdzić jej słuszność. Postanowił więc wprowadzić nowe pojęcie, program badawczy.  Składa się on z paradygmatów, którymi określa się zestaw teorii podstawowych. Na tej podstawie tworzone są teorie szczegółowe. Natomiast te są poddawane dokładnemu testowaniu, a tworzone zostają na ściśle określonych regułach Kanta i Poppera. Oznacza to, że najczęściej są weryfikowalne lub falsyfikowalne. Czasami daną teorię traktuje się jako niepodważalną co powoduje wytwarzanie kolejnych teorii, które wyjaśniają nowe poglądy w granicach starej teorii.

Model naukowy powinien być zgodny z wieloma kryteriami takimi jak spójność logiczna, używanie jak najbardziej prostych pojęć (zgodnie z brzytwą Ockhama nie może składać się z niepotrzebnych twierdzeń), kreatywność (musi istnieć możliwość tworzenia falsyfikowalnych i weryfikowalnych teorii na podstawie modelu). Zawsze istnieje możliwość stworzenia lepszego czy bardziej twórczego paradygmatu, w takim przypadku stary model musi zostać zmieniony. Fakt ten stanowi istotną różnicę między modelami naukowymi a chociażby wierzeniami religijnymi.  Podsumowując okazuje się, że model twierdzenie Lakatosa oznacza, iż nauka stanowi dobrze zbudowany paradygmat a także zweryfikowane eksperymentalnie teorie szczegółowe.

Składniki metodologii naukowej oraz etapy pracy naukowej można podzielić w następujący sposób:

  1. Stwierdzenie i ukazanie przesłanek problemu, a także wychwycenie zagadnień pokrewnych;
  2. Analiza problemu na przestrzeni obecnych dokonań nauki poprzez analizę literatury przedmiotu;
  3. Wyszczególnienie nieodzownych założeń, twierdzeń i hipotez;
  4. Wyszczególnienie metodologii roboczych zawierających analizę obecnie funkcjonujących metod, a także selekcja oraz tworzenie nowych metod;
  5. Dokonywanie badań naukowych poprzez przeprowadzanie zabiegów wynikających z problemu oraz danej metodologii roboczej;
  6. Przetworzenie oraz synteza danych zebranych podczas badań;
  7. Pisemne omówienie rezultatów badań, a następnie przekazanie ich do publikacji naukowej;
  8. Krytyczna ocena toku swych badań oraz pisemne omówienie rezultatów.

Często realizuje się trzy pierwsze etapy łącznie tworząc etap sformułowania problemu.

Etapy należałoby przeprowadzać w wyżej wymienionej kolejności. Nie istnieje możliwość wyboru metody roboczej przed ustaleniem problemu. Etapy są naturalne i przypominają codzienne działanie człowieka w momencie postawienia go w nowej sytuacji.

Możemy wyodrębnić następujące metody badań naukowych:

W zależności od charakteru dziedzin naukowych stosuje się w nich różne metody w odmienny sposób.

Struktura pracy naukowej

Standardowo, nie bacząc na różnice społeczne i filozoficzne najczęściej zakłada się, iż rezultaty badań naukowych poddawane są krytyce i ocenie przez krąg ludzi świata nauki. Naukowcy oceniają prace za pomocą obiektywnych kryteriów, bowiem nauka jest tworzona w wyniku procesu społecznego, gdzie naukowcy poddają swoje prace analizie innym osobom. Najczęściej rezultaty publikowane są w czasopismach naukowych po wcześniejszym przyjęciu i wydaniu korzystnej oceny przez zespół badaczy. Następnie publikacja zostaje poddana komentowaniu, krytykowaniu, analizie i ocenie przez kolejnych naukowców. Mogą oni tworzyć własne badania, które stanowiłyby potwierdzenie opublikowanej pracy lub zajęłyby stanowisko przeciwne. Konferencje naukowe pełnią istotną funkcje w oddziaływaniu na ukierunkowanie pracy naukowej. Na nich odbywają się dyskusje naukowców co prowadzi do zespolenia świata nauki.

Więcej na:

Projektowanie eksperymentów dla początkujących (case study z reklamą banerową). Metodologia badań w biznesie.
Metodologia (Nauka)
Struktura procesu badawczego. Metodyka badawcza
Metodologia badań naukowych – z czym to się je ?
Metodologia Badań

Metodologia badań naukowych

Metodologia (Nauka)

meto

 

Metodologia – nauka zajmująca się efektywnością oraz wartością poznawczą metod badań naukowych.

Wyodrębnia się metodologie dotyczące nauk ścisłych, przyrodniczych, społecznych oraz humanistycznych. Obecnie największą wagę przykłada się do wykorzystywania metod statystycznych oraz matematycznych, służących do opisu zjawisk, którymi zainteresował się konkretny naukowiec. Do uzyskania danych służących obliczeniom używa się dokładnie opisanych, w metodologiach poszczególnych dziedzin nauk, działań. Poszczególne dziedziny nauk posiadają odrębne metodologie lub zapożyczają metodologie innych dziedzin nauk. Dobrym przykładem jest ekonometria będąca zmodyfikowanymi i dopasowanymi metodami statystycznymi mających zastosowanie w ekonomii. Metodologia w naukach społecznych przybiera postać zbierania danych poprzez ankiety. Ich struktura, sposób przeprowadzenia i wybór ankietowanych jest wcześniej dokładnie ustalony według konkretnych zasad. Do przetworzenia wyników stosuje się np. statystykę opisową. Natomiast w naukach technicznych można dokonywać pomiaru dzięki miernikom pod warunkiem zachowania sprecyzowanych warunków otoczenia. Rezultaty następnie są często zbierane i porównywane z wynikami uzyskanymi przez innych naukowców przy jednoczesnym zachowaniu takich samych zmiennych lub niewielkim ich przekształceniu. Do przetworzenia wyników używany jest często opis matematyczny.  Od prawidłowej metodologii zależy wartość całego postępowania badawczego.

Więcej na:

Metodologia badań naukowych

Struktura procesu badawczego

Metodologia badań

Pisanie opracowania statystycznego krok po kroku

Marketingowe analizy statystyczna. Analiza statystyczna w kontekście marketingu

Analiza danych statystycznych opracowanie statystyczne badania ankiet i danych historycznych
Czym jest cecha wielowymiarowa i jak wygląda jej rozkład

analiza statystyczna ankiet

Struktura procesu badawczego (Metodologia Badań)

meto1

Struktura procesu badawczego w psychologii

Psychologia jest nauką o zachowaniach człowieka, które są ukierunkowane na osiągnięcie określonego celu (czynności) oraz o samym człowieku, który jest podmiotem swoich działań (Tomaszewski, 1975 za: Brzeziński, 2015). Taki obszar zainteresowań psychologii wpływa na konieczność użycia specyficznych schematów metodologicznych podczas poszukiwania odpowiedzi na pytania badawcze. Stosowane procedury badawcze muszą uwzględniać fakt, że podmiotem badania jest istota ludzka, a nie element przyrody nieożywionej np. skała, skamielina.

Etapy procesu badawczego w psychologii:

  1. Postawienie problemu badawczego i hipotezy badawczej.

Każde naukowe badanie zaczyna się, gdy badacz werbalizuje problem naukowy w formie pytania. Źródłem pytania badawczego są luki w wiedzy, rozbieżność stanowisk naukowych występująca wokół danego zagadnienia, a także chęć znalezienia lepszego od dotychczasowych sposobów opisywania danego wycinka rzeczywistości. Próbą odpowiedzi na pytanie nurtujące badacza jest hipoteza badawcza.

  1. Określenie obrazu przestrzeni zmiennych niezależnych X1, …, Xn istotnych dla zmiennej zależnej Y- O(Py) oraz obrazu struktury przestrzeni zmiennej zależnej YO(Sy).

W tej fazie mieszczą się problemy istotnościowe, hipotezy istotnościowe i hipotetyczne układy zmiennych niezależnych.

Faza ta rozpoczyna się postawieniem problemu istotnościowego: Jakie zmienne niezależne są istotne dla zmiennej zależnej Y? W celu odpowiedzi na to pytanie wysnuwamy hipotezę istotnościową 1 ( Zmienne niezależne X1, …, Xn są istotne dla zmiennej zależnej Y). Zbiór zmiennych niezależnych, uznanych przez badacza za istotne dla Y, tworzy obraz przestrzeni zmiennych istotnych dla Y.

Hipoteza istotnościowa 2 również jest formą odpowiedzi na pytanie badawcze ( Zmienne z O(Py) uporządkowane są pod względem istotności dla Y w następujący sposób…). Przyjęcie hipotezy, która wprowadza do O(Py) porządek istotnościowy stwarza obraz struktury przestrzeni zmiennej Y (tj. O(Sy)). Zmienne wchodzące w składy obrazu struktury przestrzeni zmiennej Y mogą oddziaływać na Y niezależnie bądź wchodzić ze sobą w interakcje i wspólnie oddziaływać na zmienną zależną Y.

Trzeci problem istotnościowy zawiera się w pytaniu: Jaki jest rodzaj obrazu struktury przestrzennej zmiennej Y? Obraz ten może być interakcyjny bądź izolowany.

  1. Operacjonalizacja zmiennych.

Etap ten polega na nadaniu sensu empirycznego pojęciom abstrakcyjnym, teoretycznym. Operacjonalizacja zmiennych wymaga zastosowania narzędzi pomiarowych. Mogą nimi być istniejące już specjalistyczne aparatury, testy psychologiczne bądź narzędzia konstruowane specjalnie na potrzeby danego badania.

  1. Wybór modelu badawczego:

  1. Dobór próby z populacji.

Dobór próby jest bardzo ważny, gdyż to dzięki udziałowi osób badanych badacz weryfikuje swoje przewidywania. Ważnym jest, aby próba była reprezentatywna, w tym celu pobieramy ją z populacji w sposób losowy. Inne sposoby wyłaniania próby z populacji obarczają wyniki badania mniejszym lub większym błędem.
Więcej na temat doboru próby możecie poczytać tutaj: Dobór próby i problemy z tym związane/.

  1. Wybór modelu statystycznego:

Wybór ten jest uzależniony od wybranego w kroku 4 modelu badawczego.

  1. Akceptacja bądź odrzucenie hipotezy.

W tym kroku badacz decyduje, czy weryfikowaną przez siebie hipotezę uznaje za potwierdzoną bądź nie.
Warto pamiętać o tym, że odrzucenie hipotezy nie jest klęską, gdyż mogło to być efektem błędów metodologicznych. Dlatego w przypadku niepotwierdzenia hipotezy należy krytycznie przeanalizować przebieg postępowania badawczego pod kątem błędów w sztuce.

  1. Ocena, interpretacja oraz generalizacja rezultatu badawczego.

W celu zakończenia procesu badawczego naukowiec musi sobie zadać jeszcze kilka pytań:
1) Jaka była jakość badania pod względem metodologicznym?

Krytyczna ocena tej części procesu badawczego powinna skłonić badacza do powrotu do czynności przeprowadzonych na poprzednich etapach badania, co umożliwia wprowadzenie potrzebnych poprawek. Cofanie się do wcześniejszych etapów badania może obejmować więcej niż jeden pełny cykl badawczy.

2) Jakie jest znaczenie psychologiczne uzyskanego wyniku?

W tym kroku zastanawiamy się, co nasze wyniki wnoszą do psychologii (rozwój teorii) oraz jaki jest ich wymiar aplikacyjny (możliwość wykorzystania w praktyce).

3) Jaki jest zasięg wniosków, które wyłoniły się po zakończeniu badania?

Pytanie to dotyczy generalizowalności wniosków badania. Aby wyniki uzyskane na danej próbie można było generalizować na całą populację, owa próba musi być reprezentatywna. Zakres wniosków jest zależny także od użytych procedur manipulowania zmiennymi.

Powodzenia w badaniach!

Źródło:

Brzeziński, J. (2015). Metodologia badań psychologicznych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Potrzebujesz wsparcia lub usług statystyczno-metodologicznych? Napisz do nas lub zadzwoń. Oferujemy niskie ceny przy badaniach korelacyjnych i prostych eksperymentach!

Władzą jest wiedza o źródłach zmienności Metodolog.pl motto

Metodologia badań naukowych

Metodologia badań naukowych – z czym to się je ?

Metodologia badań naukowych.

Badania naukowe wymuszają zwięzłego określenia celu badań oraz ich przedmiotu.

Procedury te stanowią pierwszy i podstawowy krok w dowodzeniu badawczym. Określenie przedmiotu badania i pokazanie głównych problemów badawczych ma na celu wyrażenie intencji badacza.

Badanie naukowe to długi proces podejmowania różnorodnych działań polegających na zapewnieniu obiektywnego, szczegółowego i zwięzłego poznania wycinka badanego uniwersum przyrody, społeczności lub kultury, za to wynikiem badania naukowego jest poznanie obrazu danej rzeczywistości.

Przedmiotem badań jest ściśle zdefiniowana rzeczywistość przyrodniczo społeczna, która stanowi obiekt zainteresowania każdej dyscypliny naukowej.

Jak uchwycić pozornie niedającą się chwycić przyrodę lub zachowania ludzkie ? Jak to sprawdzić ? Czego użyć do opisania jakiegoś uniwersum zachowań społecznych lub ludzkich ? Od tego mamy metodologię badań naukowych. Naukę bardzo trudną, która jest podstawą zimnego poznania naukowego. Nauka metodologii i jej poznawanie buduje silny badawczy charakter, jest dobrym narzędziem do poznawania otaczającego nas świata oraz pomaga odsiać od nauki miernej jakości, naukę dobrą i cenną.

Metodologia badań to nauka zajmująca się problematyką sposobu zbierania danych o bytach, które badacz chce poddać opisowi. Metodologia to porady i reguły mające na celu zmaksymalizowanie powodzenia badania oraz dające ocenić się korzyści i ograniczenia wynikające z zastosowania w badaniu danych metod lub procedur metodologicznych.

Sukcesem naukowym jest opisanie pewnego zjawiska. To właśnie od doboru odpowiednich technik metodologicznych ten sukces zależy. Każda dyscyplina naukowa wypracowała swoje metodologie badawcze, które są rozwijane i dają największy wgląd w badane zjawiska.

Metodologia istnieje w każdej dyscyplinie naukowej gdzie przeprowadzane są eksperymenty i badania. Oczywiście są to odmienne metody, choć w swej logice pomagają w tym samym uniwersum problemów, czyli ? Pomagają i sugerują co zrobić by jak najlepiej zmierzyć dane zjawisko by błąd pomiaru był jak najmniejszy, sugerują co robić, aby wyniki z badań były proste w interpretacji oraz aby badania odzwierciadlały lub były podobne do rzeczywistych sytuacji.

Autorem tekstu jest Konrad Hryniewicz

cv